Αποτελεί κοινή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια στη Δημόσια Διοίκηση έχουν επιτευχθεί σημαντικά βήματα προόδου, ιδιαίτερα σε πεδία όπως αυτά της ψηφιακής μετάβασης, της διαχείρισης, ανάπτυξης και αξιολόγησης του ανθρώπινου δυναμικού, της ενίσχυσης της διαφάνειας και της βελτίωσης των διοικητικών διαδικασιών.
Οι αλλαγές αυτές, παρόλο που δεν εντάσσονται στο σύνολό τους σε ένα πλήρως συνεκτικό και ολοκληρωμένο πλέγμα πολιτικών και μεταρρυθμίσεων, αντανακλούν εντούτοις μια σταδιακή αλλά ουσιαστική προσπάθεια εκσυγχρονισμού του Κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με έναν κοινό παρονομαστή: την επένδυση σε νέα εργαλεία, διαδικασίες και σύγχρονες διοικητικές δεξιότητες.
Και αν η μετάβαση αυτή προσδιορίζεται και επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την τεχνολογία, όπως κάποιοι εύλογα θα σκεφθούν, η πραγματική της επιτυχία δεν θα κριθεί μόνο από τα πληροφοριακά συστήματα ή τις ψηφιακές πλατφόρμες που υιοθετούνται. Θα κριθεί κυρίως από την ικανότητα των στελεχών της δημόσιας διοίκησης να κατανοήσουν, να αξιοποιήσουν και να ενσωματώσουν τις αλλαγές αυτές στην καθημερινή διοικητική πρακτική.
Η εμπειρία, άλλωστε, δείχνει ότι κάθε θεσμική ή οργανωτική αλλαγή στη Δημόσια Διοίκηση αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο μόνο όταν μετουσιώνεται σε λειτουργική γνώση. Όταν δηλαδή τα στελέχη μπορούν να ερμηνεύσουν το νέο πλαίσιο, να το εφαρμόσουν με ασφάλεια δικαίου και να το αξιοποιήσουν προς όφελος της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Σήμερα, η Δημόσια Διοίκηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλούνται να λειτουργήσουν σ’ ένα περιβάλλον αυξημένων απαιτήσεων και συνεχών μεταβολών. Οι πολίτες ζητούν ταχύτερη εξυπηρέτηση, σαφήνεια, λογοδοσία και ουσιαστικά – μετρήσιμα – αποτελέσματα. Οι δημόσιοι φορείς και οι ΟΤΑ καλούνται να σχεδιάζουν με στρατηγική ματιά, να παρακολουθούν την απόδοση των δράσεων τους και να διαχειρίζονται τους διαθέσιμους πόρους με διαφάνεια και δημοσιονομική υπευθυνότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιμόρφωση του του ανθρώπινου δυναμικού τους – αιρετού και υπηρεσιακού – δεν αποτελεί συμπληρωματική δραστηριότητα, αποτελεί βασικό εργαλείο διοικητικής ενδυνάμωσης.
Η συστηματική επιμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της διοικητικής επάρκειας, στον περιορισμό των σφαλμάτων που προκύπτουν από την αβεβαιότητα ή την ελλιπή ενημέρωση και στη δημιουργία κοινής γλώσσα αντίληψης μέσα στους δημόσιους οργανισμούς και τις υπηρεσίες. Συντελεί επίσης στην καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας, αξιολόγησης και συνεχούς βελτίωσης, μετατρέποντας έτσι την αλλαγή από εξωτερική «υποχρέωση» σε εσωτερική επιλογή εξέλιξης και προόδου.
Ιδιαίτερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου η διοικητική λειτουργία έχει άμεσο και καθημερινό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των πολιτών, η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό συνιστά στρατηγική επιλογή. Ένας δήμος ή μια περιφέρεια που επενδύει στην ανάπτυξη των στελεχών του ενισχύει τόσο τη διοικητική του ικανότητα και αποτελεσματικότητα όσο και τη δυνατότητα έγκαιρης προσαρμογής του σε σύνθετες προκλήσεις, θεσμικές αλλαγές και νέες απαιτήσεις διακυβέρνησης. Η πρόσφατη εφαρμογή του νέου Λογιστικού Πλαισίου Γενικής Κυβέρνησης αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ανάγκης.
Η επόμενη φάση του διοικητικού εκσυγχρονισμού – η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων και την θεσμοθέτηση του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης – δεν θα εξαρτηθεί μόνο από την τεχνολογική πρόοδο ή τη θεσμική αναθεώρηση. Θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι άνθρωποι της Δημόσιας Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης διαθέτουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την προσαρμοστικότητα που απαιτεί το σύγχρονο διοικητικό περιβάλλον.
Σε συνέχεια της ανάγκης για συστηματική ενδυνάμωση των στελεχών της δημόσιας διοίκησης, ένα νέο εγχείρημα, όπως αυτό της Ακαδημίας Επιμόρφωσης από την Αναβάθμιση Α.Ε., αξιοποιεί την πολυετή επιχειρησιακή και εμπειρική γνώση των στελεχών της, δημιουργώντας στοχευμένα προγράμματα επιμόρφωσης και συμβουλευτικής, προσαρμοσμένα στις πραγματικές ανάγκες κάθε δημόσιου οργανισμού.
Μέσα από εξειδικευμένα σεμινάρια, πρακτικά εργαστήρια και εσωτερικά προγράμματα, οι δημόσιοι φορείς και οι φορείς της αυτοδιοίκησης έχουν την δυνατότητα να ενισχύσουν τις δεξιότητες των στελεχών τους σε κρίσιμα πεδία όπως η διοικητική και οικονομική διαχείριση, η οργανωτική λειτουργία, η στρατηγική διοίκηση, ο ψηφιακός μετασχηματισμός κ.α, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση στελεχών με επαγγελματισμό, επάρκεια και σύγχρονη διοικητική αντίληψη.
Διότι, τελικά, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης δεν εξαρτάται μόνο από συστήματα και διαδικασίες, αλλά πρωτίστως από τη γνώση, τις δεξιότητες και την προσαρμοστικότητα των ανθρώπων που την υπηρετούν – το πιο σημαντικό κεφάλαιο κάθε οργανισμού.